Ποιός ήταν ο Πισσαρρό;

O Καμίλ Πισαρό (1830 – 1903) ήταν Γάλλος ζωγράφος, με συμμετοχή στο κίνημα του ιμπρεσιονισμού. Χαρακτηρίστηκε ως «πατριάρχης του ιμπρεσσιονισμού», λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του ύφους του, αλλά και κυριολεκτικά, διότι ήταν ηλικιακά ο γηραιότερός τους. Έχει επίσης χαρακτηριστεί ως ο «ζωγράφος της γης» καθώς μέσα από το έργο του, εξιστόρησε — με το δικό του τρόπο — την ζωή των αγρών, τα οργωμένα χωράφια, τα τοπία, τα ζωντανά, τους ανθρώπους και τους κόπους τους, το χωριό που κοιμάται και την πόλη που σφύζει από ζωή.

Pissarro__024

Skovlandskab. Forår

Pissarro_Boulevard_Montmartre_à_Paris

Boulevard Montmartre à Paris

Pissarro_Gelée_blanche,_ancienne_route_d´Ennery,_Pontoise_-_1873

Gelée blanche

Pissarro_Het_hooien,_Éragny

La Récolte des Foins

Pissarro_The_Hermitage_at_Pontoise

  L’Hermitage at Pontoise

Δείτε εδώ έναν κατάλογο των έργων του
εδώ όλα τα έργα του (wikiart)
εδώ όλα τα έργα του Camille Pissarro: A collection of 978 paintings (HD) (YouTube)
και εδώ ένα βίντεο αφιέρωμα στον πίνακα The Hermitage at Pontoise by Camille PissarroGuggenheim Museum (YouTube)

Ποιός ήταν ο Ουίλλιαμ Τέρνερ;

Ο Joseph Mallord William Turner (1775 – 1851) ήταν Άγγλος Ρομαντικός ζωγράφος τοπίων. Είχε μια ιδιαίτερη προτίμηση στα θαλασσινά τοπία σ’ όλες τους τις όψεις, άλλοτε ήρεμα κι άλλοτε τρικυμιώδη, που πλοία κι άνθρωποι μοιάζουν να χάνονται σε μια δίνη φωτός και χρωμάτων.

William Turner - Carisbrook Castle, Isle of Wight

Carisbrooke Castle, Isle of Wight

William Turner - Fishermen at Sea

Fishermen at Sea

William Turner - Flint Castle

Flint Castle

William Turner - The Fighting Temeraire Tugged to Her Last Berth to Be Broken up

The Fighting Temeraire Tugged to Her Last Berth to Be Broken up

William Turner - The Shipwreck

The Shipwreck

Δείτε εδώ ένα Κατάλογο έργων του Ουίλλιαμ Τέρνερ,
μία μίνι διάλεξη – ανάλυση του πίνακα The Fighting Temeraire J.M.W. Turner: Painting The Fighting Temeraire | National Gallery (YouTube)
ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του The Genius of Turner: Painting The Industrial Revolution (YouTube)
το trailer της βιογραφικής ταινίας Mr. Turner Mr. Turner Official Trailer
ένα μίνι αφιέρωμα στον πίνακα Norham Castle, Sunrise: the JMW Turner painting that launched modern art (YouTube)

Πόπ κορν

ελάχιστων δευτερολέπτων σύντομο βίντεο
(ίσως) ώρες απόλαυσης με αυτό το σύντομο βίντεο
(ίσως) ημέρες ευχάριστων αναμνήσεων αυτού του σύντομου βίντεο
(ίσως) έτη περισυλλογής και εσωτερικού εμπλουτισμού πάνω σε ζητήματα τέχνης, λειτουργίας, τεχνολογίας, κλπ..από αυτό το σύντομο βίντεο…

Popcorn from Crictor on Vimeo.

Ποιός ήταν ο Γεώργιος Ιακωβίδης;

Ο Γεώργιος Ιακωβίδης (Χίδηρα Λέσβου, 11 Ιανουαρίου 1853 – Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 1932) ήταν Έλληνας ζωγράφος κι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του καλλιτεχνικού κινήματος της Σχολής του Μονάχου.

Το 1870, εγγράφηκε στο Σχολείο των Τεχνών της Αθήνας (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών). Δάσκαλοί του στην Αθήνα ήταν ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας και ο γλύπτης Λεωνίδας Δρόσης. Τον Νοέμβριο του 1877 έλαβε υποτροφία από το ελληνικό κράτος και αναχώρησε για το Μόναχο με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης. Δάσκαλοί του εκεί ήταν ο Ludwig von Löfftz, ο Wilhelm Lindenschmit και ο Gabriel νοn Max.

Το 1878, δημιούργησε στο Μόναχο δικό του εργαστήριο και σχολή ζωγραφικής θηλέων που λειτούργησε μέχρι το 1898. Με το ταλέντο και την εργατικότητά του, έγινε ευρύτατα γνωστός και αγαπητός. Οι διακρίσεις άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη: «Χρυσούν μετάλλιον» στην Αθήνα το 1888, ιδιαίτερο βραβείο των Παρισίων 1889, «Βραβείο τιμής» στην Βρέμη το 1890, «Χρυσούν μετάλλιον» του Βερολίνου το 1891, «Χρυσούν μετάλλιον» του Μονάχου το 1893, το «Οικονόμειον βραβείον» στην Τεργέστη το 1895, το βραβείο Βαρκελώνης το 1898 και το χρυσό μετάλλιο στο Παρίσι το 1900.

Το 1900, ιδρύθηκε η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας και ο Ιακωβίδης κλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να επιστρέψει στην Ελλάδα και διορίστηκε πρώτος της έφορος. Μετά τον θάνατο του δασκάλου του Νικηφόρου Λύτρα το 1904, διορίστηκε ως άμισθος καθηγητής ελαιογραφίας στην Σχολή Καλών Τεχνών. Για την προσφορά του αυτή, του απονεμήθηκε ο «Χρυσούς Σταυρός των Ιπποτών». Κατά την ίδια περίοδο, ο Ιακωβίδης, ως ο αγαπημένος προσωπογράφος της βασιλικής οικογένειας (υπήρξε προσωπικός φίλος του φιλότεχνου πρίγκιπα Nικολάου) και της υψηλής αθηναϊκής κοινωνίας, ήταν ήδη ένας από τους λίγους ευκατάστατους Έλληνες ζωγράφους.

Το 1910, με τον διαχωρισμό της Σχολής Καλών Τεχνών από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, με βασιλικό διάταγμα του ανατέθηκε η διεύθυνση του Σχολείου των Καλών Τεχνών. Το 1914, ο Ιακωβίδης τιμάται με το «Αριστείον των Γραμμάτων και Τεχνών» και το 1918, την θέση του στην διεύθυνση της Εθνικής Πινακοθήκης αναλαμβάνει ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου. Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1926, ορίζεται ως ένα από τα τριάντα οκτώ αριστίνδην μέλη της νεοσυσταθείσας Ακαδημίας Αθηνών.

Ο Γεώργιος Ιακωβίδης έχει αφήσει μεγάλο ζωγραφικό έργο, περί τους 200 ελαιογραφικούς πίνακες που σώζονται στα μεγαλύτερα μουσεία της Ευρώπης και Αμερικής, στη Πινακοθήκη Αθηνών και σε διάφορες ιδιωτικές συλλογές. Διακρίθηκε ως ζωγράφος παιδικών σκηνών, προσωπογραφίας και ανθογραφίας. Από τα έργα του τα πλέον γνωστά είναι: η «Παιδική συναυλία» (Πινακοθήκη Αθηνών), ο «Παιδικός καυγάς», ο «κακός εγγονός», το «Σκουλαρίκι», ο «Πάππος και εγγονός», τα «Πρώτα βήματα», η «Μητρική στοργή», το «Κτένισμα της εγγονής», η «Κρέουσα» κ.ά.

Οι παιδικές σκηνές των έργων του χαρακτηρίστηκαν δείγματα νατουραλιστικής ειλικρίνειας.

[πηγή: youtube Γεώργιος Ιακωβίδης-Υπερκινητικός Δάσκαλος 15:02]