[00986]

Αν υπάρχει κωμωδία και μέτα-κωμωδία, ο Norm είναι μέτα-μέτα-κωμικός!
Είναι μετά την μετά-κωμωδία, και αξιοποιεί την κωμωδία και την μέτα-κωμωδία σαν ταχυδακτυλουργός…
Το παρακάτω είναι ένα λαμπρό δείγμα..

[πηγή: youtube Norm Macdonald Is Married To A Real Battle-Axe – CONAN on TBS]

[00984]

Αυτός είναι ο «γρύπας πολεμιστής της Πύλου»

Ένας όμορφος άνδρας, με μακριά μαύρα μαλλιά, ήταν πιθανόν ο «γρύπας πολεμιστής», όπως αποκαλείται ο «ένοικος» του τάφου του 1.500 π. Χ., που αποκαλύφθηκε πέρσι στον Άνω Εγκλιανό της Πύλου, δίπλα από το μυκηναϊκό ανάκτορο του Νέστορος.

Το πρόσωπό του, που ανασυστάθηκε από τα οστά του κρανίου του, όπως και τα νέα ερευνητικά δεδομένα, παρουσιάστηκαν στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών από τους αρχαιολόγους Τζακ Ντέιβις και Σάρον Στόκερ από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, οι οποίοι το καλοκαίρι του 2015 βρήκαν κάτι μοναδικό: Έναν ασύλητο, λακκοειδή τάφο με τον σκελετό άνδρα, ηλικίας 30 με 35 ετών, καθώς και περισσότερα από 1.400 μοναδικά αντικείμενα ως κτερίσματα για τη μετά θάνατο ζωή του.

Η ανασύσταση του προσώπου του έγινε από τους Lynne Schepartz και Tobias Houlton του Πανεπιστημίου του Ουιτγουότερσραντ στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Πέρσι, η συγκλονιστική ανακάλυψη είχε χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ως «η πιο εντυπωσιακή περίπτωση επίδειξης προϊστορικού πλούτου σε ταφικά μνημεία της Ηπειρωτικής Ελλάδας, που έχει έρθει στο φως τα τελευταία 65 χρόνια».

Τα ευρήματα συνηγορούσαν και με το παραπάνω σε αυτό: Χρυσά σφραγιστικά δαχτυλίδια και κύπελλα, ένα χάλκινο σπαθί με επιχρυσωμένη ελεφαντοστέινη λαβή, μια σπάνια χρυσή αλυσίδα, ασημένια κύπελλα -ορισμένα με χρυσά χείλη-, χάλκινα αγγεία και κύπελλα, ένας χάλκινος αμφορέας, χάλκινες πρόχοι και λεκανίδες, 50 και πλέον σφραγιδόλιθοι, περισσότερες από 1.000 ψήφους από πολύτιμους λίθους και άλλα εντυπωσιακά.

Πολλά ήταν έργα μινωικής τεχνοτροπίας, που σε συνδυασμό με την εποχή τους οδήγησε τους ανασκαφείς στην υπόθεση ότι μπορεί να αποτελούσαν προϊόντα λεηλασίας από επιδρομή στην Κρήτη. Σε άρθρο, όμως, που δημοσιεύουν στο περιοδικό «Hesperia» εστιάζουν σε κάτι διαφορετικό. «Αυτό που προτείνουμε στο Hesperia δεν έχει να κάνει με τον τρόπο που αποκτήθηκαν αυτά τα αντικείμενα, αλλά με το γιατί. Δηλαδή ισχυριζόμαστε ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα που βρέθηκαν στην ταφή επιλέχθηκαν σκοπίμως και τοποθετήθηκαν στον τάφο για να μεταφέρουν ορισμένα νοήματα, τα οποία σχετίζονται με τα συμβολικά συστήματα που υπήρχαν ήδη στη Μυκηναϊκή κοινωνία» ανέφερε η αρχαιολόγος.

Ποια, όμως, είναι αυτά τα μινωικά θέματα που απεικονίζονται στα ευρήματα και δη στα χρυσά σφραγιστικά δαχτυλίδια; «Είναι πολλά» απαντά η κ. Στόκερ. «Έχουν να κάνουν με τελετές που σχετίζονται με μία θεά και με την εμφάνισή της, ενώ συχνές είναι και οι σκηνές με τα ταυροκαθάψια» συμπληρώνει. Η εύρεση τεσσάρων χρυσών σφραγιστικών δαχτυλιδιών με εικονογραφία τέτοιου τύπου είναι κάτι ιδιαίτερα σπάνιο και ασυνήθιστο. Ή μήπως μοναδικό; «Ειδικά το μεγαλύτερο χρυσό δαχτυλίδι έχει χαραχτεί με τέτοια λεπτομέρεια που δεν υπάρχει πουθενά παράλληλό του μεταξύ των χρυσών σφραγιστικών δαχτυλιδιών που γνωρίζουμε ως σήμερα. Οι σκηνές των γυναικών σε αυτό το δαχτυλίδι επαναλαμβάνονται και σε άλλες γνωστές σφραγίδες της Κρήτης, όμως το δαχτυλίδι της Πύλου συνενώνει μικρότερες γνωστές παραστάσεις σε μια μεγαλύτερη και πιο σύνθετη τελετουργική σκηνή» σημειώνει.

Στον τάφο υπήρχαν κι άλλα απρόσμενα ευρήματα, όπως χτένες και ένας καθρέπτης. Ποια η σημασία τους σε έναν τάφο άνδρα; «Χτένες και καθρέπτες έχουν μια γενικότερη σχέση με τις ταφές πολεμιστών», απαντά η κ. Στόκερ, που συμπληρώνει ότι ίσως αντανακλούν ένα έθιμο στολίσματος πριν από τη μάχη. Και το νόημα που υπάρχει πίσω από την απεικόνιση γρύπα σε δυο από τα ευρήματα (κομμάτια ελεφαντοστού, με το ένα να απεικονίζει γρύπα με μεγάλα φτερά και το άλλο λέοντα που επιτίθεται σε γρύπα), τα οποία έδωσαν και την ονομασία στον πολεμιστή; «Ο γρύπας αντανακλά ένα πολύ γνωστό σύστημα εξουσίας, που πλαισιώνει τον θρόνο της Πύλου, όπως και του Μίνωα της Κνωσού» επισημαίνει.

Όσο για τη σημασία των ευρημάτων, πέρα από την τέχνη και τον πλούτο τους, η αρχαιολόγος τονίζει ότι «σε όρους χρονολόγησης, η ανακάλυψη τόσων διαφορετικών τύπων αντικειμένων μέσα σε έναν τάφο με μία μοναδική ταφή είναι ύψιστης σημασίας», αναφερόμενη προφανώς στην εξαιρετική ευκαιρία που δίνει μια τέτοια αδιατάρακτη ταφή τόσο για τη μελέτη των ταφικών εθίμων στην Πρώιμη Μυκηναϊκή εποχή όσο και για τη σχέση του φύλου με τα κτερίσματα και την ταφική γνώση, που δεν θα μπορούσε να αποκτηθεί μέσα από τη μελέτη περισσότερων τυπικών ομαδικών τάφων.

παρακάτω το άρθρο του in.gr για την ανακάλυψη του τάφου 27 Οκτ. 2015

Ο θησαυρός του πολεμιστή στην Πύλο

Ο ασύλητος τάφος του πολεμιστή και ο θησαυρός του, που ανακαλύφθηκαν στην Πύλο, μπορεί να «κρύβουν» απαντήσεις για την άνοδο του μυκηναϊκού πολιτισμού και την παρακμή του μινωικού πολιτισμού. Ο πολεμιστής πέθανε πριν αρχίσει να κατασκευάζεται το ανάκτορο του Νέστορα και ότι ο τάφος είναι γεμάτος με αντικείμενα που φτιάχτηκαν στην Κρήτη. Τάφηκε περίπου το 1.500 π.Χ. Στο ίδιο σημείο, στον Άνω Εγκλιανό, πολλά χρόνια αργότερα, ανεγέρθηκε το μυκηναϊκό ανάκτορο του Νέστορος. «Πρόκειται για μία περίοδο μετασχηματισμού της Εποχής του Χαλκού» σημειώνει ο Τόμας Μπόγκαν, διευθυντής του Ινστιτούτου Μελέτης Προϊστορικού Αιγαίου Ανατολικής Κρήτης.

Ο Τζέιμς Σ.Ράιτ, διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής Κλασσικών Σπουδών στην Αθήνα, σημειώνει ότι ο τάφος είναι της περιόδου που βρίσκεται «στην καρδιά της σχέσης του πολιτισμού της ενδοχώρας με του ανώτερου πολιτισμού της Κρήτης» και εκτιμά ότι θα βοηθήσει τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς ορισμένα στοιχεία του μινωικού πολιτισμού υιοθετήθηκαν από τον μυκηναϊκό πολιτισμό.

Στον τάφο του πολεμιστή βρέθηκαν σπάνια ευρήματα: χάλκινο σπαθί με επιχρυσωμένη ελεφαντοστέινη λαβή, χρυσά σφραγιστικά δακτυλίδια και κύπελλα, σπάνια χρυσή αλυσίδα, ασημένια κύπελλα -ορισμένα με χρυσά χείλη-, χάλκινα αγγεία και κύπελλα, χάλκινος αμφορέας, χάλκινες πρόχοι, καθώς και χάλκινες λεκανίδες, περισσότεροι από πενήντα σφραγιδόλιθοι τεμάχια ελεφαντοστού με εγχάρακτες παραστάσεις και περισσότερες από 1.000 ψήφους από πολύτιμους λίθους.

«Πιθανότατα έχουμε να δούμε τόσο πλούσιο τάφο από τη δεκαετία του 1950» αναφέρει ο Τζ.Ράιτ.

Οι ανασκαφές διεξήχθησαν από το ζεύγος Τζακ Λ.Ντέιβις και Σάρον Ρ.Στόκερ από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, οι οποίοι πραγματοποιούν ανασκαφές στην Πύλο εδώ και 25 χρόνια.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο τάφος βρέθηκε κοντά στην επιφάνεια και οι επιστήμονες εκφράζουν έκπληξη για το γεγονός ότι έμεινε ασύλητος επί 35 αιώνες.

Όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τον τάφο -και πριν δουν τον θησαυρό του- δεν ήταν πολύ αισιόδοξοι. Πίστευαν ότι ίσως επρόκειτο για νεότερη κατασκευή ή ακόμα και εάν επρόκειτο για προϊστορική κατασκευή θα είχε συληθεί. Λίγες ημέρες αργότερα, ο επικεφαλής της ανασκαφής του έστειλε μήνυμα: «Βρήκα χαλκό».

Ο τάφος ήταν σχεδόν απείραχτος και μόνο η μεγάλη πέτρα που τον σκέπαζε είχε πέσει πάνω στο ξύλινο φέρετρο.

Αν και το φέρετρο δεν υπάρχει πια, οι αρχαιολόγοι βρήκαν τα οστά ενός άνδρα, ηλικίας 30 έως 35 ετών. Στα αριστερά του υπήρχαν τα όπλα του, ανάμεσά τους ένα χάλκινο σπαθί με επιχρυσωμένη ελεφαντοστέινη λαβή, ενώ στα δεξιά του υπήρχαν τέσσερα χρυσά δαχτυλίδια με μινωικές εγχαράξεις και περίπου 50 σφραγιδόλιθοι στην επιφάνεια των οποίων απεικονίζονται θεές, ταύροι με ακροβάτες πιασμένους από τα κέρατά τους (ταυροκαθάψια).

Στα πόδια του νεκρού, βρέθηκε ελεφαντοστέινο πλακίδιο με απεικόνιση φτερωτού γρύπα και δίπλα του χάλκινος καθρέπτης με ελεφαντοστέινη λαβή.

Εξαιτίας αυτού του τελευταίου ευρήματος, οι Δρ. Ντέιβις και Δρ. Στόκερ αποκαλούν τον πολεμιστή ως «πολεμιστή-γρύπα». Θεωρούν, πάντως, ότι υπήρξε πολύ σημαντική προσωπικότητα της κοινωνίας του.

Ο Δρ. Ντέιβις πιστεύει ότι τα αντικείμενα που βρέθηκαν στον τάφο δεν ήταν λάφυρα πολέμου. Εκτιμά ότι «είχαν ήδη ένα νόημα για τον άνθρωπο που τάφηκε σε αυτόν τον τάφο».

«Πρόκειται για την κρίσιμη περίοδο, κατά την οποία θρησκευτικές ιδέες μεταφέρονταν από την Κρήτη στην ενδοχώρα» σημειώνει.

Τώρα, οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν σύγχρονες μεθόδους για να μάθουν περισσότερα για τον πολεμιστή. Για παράδειγμα ανάλυση του DNA -εάν δείγμα του καταφέρει να βρεθεί στα δόντια του πολεμιστή- μπορεί να δώσει απάντηση για το πού στην Ελλάδα γεννήθηκε.

Παράλληλα, φυτικό υλικό -εάν βρεθεί στον τάφο- μπορεί να δώσει απάντηση για το πότε χρονολογείται η ταφή.

Το σίγουρο είναι ότι ο «πολεμιστής-γρύπας» έχει ακόμα πολλά μυστικά να αποκαλύψει…

[00981]

Μια φορά ο ρήτορας Δημάδης δημηγορούσε στην Αθήνα, και ο κόσμος δεν τον πρόσεχε.
Αντί να σταματήσει να μιλάει, τους ρώτησε αν ήθελαν τους πει έναν Αισώπειο μύθο. Επειδή είδε αυτάκια να τεντώνονται για να ακούσουν, ο Δημάδης ξεκίνησε:
«Μια φορά ένα χελιδόνι, ένα χέλι και η θεά Δήμητρα βάδιζαν μαζί και έφτασαν σε ένα ποταμό. Το χελιδόνι πέταξε πάνω από τον ποταμό. Το χέλι κολύμπησε.»

Αυτά είπε και σιώπησε. Το πλήθος που παρακολουθούσε με μεγάλο ενδιαφέρον ρώτησε: «Και η θεά Δήμητρα; Τι έκανε; Πες μας!»

«Και η θεά Δήμητρα θύμωσε πολύ και είναι ακόμα θυμωμένη μαζί σας γιατί δεν προσέχετε όταν σας μιλάνε για πράγματα από τα οποία εξαρτάται η σωτηρία της πόλης μας, ενώ σε Αισώπειους μύθους δίνετε όλη σας την προσοχή!» απάντησε ο Δημάδης.

Το πλήθος ντράπηκε και έσκυψε σιωπηλά το κεφάλι.
«Περίεργος Αισώπειος μύθος…» είπε μόνο ένας στις πίσω σειρές και έφυγε απογοητευμένος. Δεν ήταν και ο πιο οξυδερκής Αθηναίος πολίτης.

[00978]

O Galileo Galilei (1564 – 1642) ήταν Ιταλός αστρονόμος, φυσικός, μηχανικός, μαθηματικός και φιλόσοφος και γενικά ένας άνθρωπος στον οποίο οφείλουμε τον μοντέρνο κόσμο και το «μοντέρνο μυαλό» στα οποία είχαμε αναφερθεί και σε πρόσφατη ανάρτηση. Τα επιτεύγματά του δεν χωράνε σε μία ανάρτηση και δεν θα προσπαθήσουμε να τα χωρέσουμε.

Ένα από τα πράγματα για τα οποία είναι διάσημος, είναι μια διάσημη υπόθεση του, οι ιστορικοί πλέον συμφωνούν ότι ήταν απλώς υπόθεση και όχι πραγματικό πείραμα όπως έλεγε ένας διάσημος θρύλος, ότι:
αν έπεφταν δύο αντικείμενα διαφορετικής μάζας από ένα σημείο, αυτά θα προσγειώνονταν την ίδια στιγμή, γιατί ο χρόνος πτώσης είναι ανεξάρτητος από τη μάζα.

Αυτό πήγαινε σε αντίθεση με αυτά που γνώριζαν ότι είχε διδάξει ο Αριστοτέλης, σύμφωνα με τον οποίο τα πιο βαριά αντικείμενα πέφτουν πιο γρήγορα από τα ελαφριά.

Ο Galileo δεν ήταν ο πρώτος που έκανε την υπόθεση αξίζει να σημειώσουμε. Προηγουμένως το φαινόμενο είχε υποτεθεί από τον Λουκρήτιο (99 – 55 πΧ), επικούρειο φιλόσοφο, γνωστό για το εκτενές διδακτικό ποίημα «Περί της φύσεως των πραγμάτων» (De rerum natura).

Αλλά ούτε ο Galileo, ούτε οι σύγχρονοί του, ούτε οι μεταγενέστεροί του μπορούσαν να το αποδείξουν.

Γιατί αν άφηναν να πέσουν προς τα πόδια τους ένα μεταλλικό σφυρί και ένα πούπουλο αντίστοιχα, για να δουν ποιο θα πέσει πιο γρήγορα, διαπίστωναν με πόνο, ότι το σφυρί έπεφτε πιο γρήγορα από το πούπουλο εξαιτίας της αντίστασης του αέρα. Χρειαζόταν κενό.

Στο διάστημα υπάρχει κενό, και δεν υπάρχει ατμόσφαιρα και αέρας. Γι’ αυτό πάντα οι αστροναύτες και οι ηθοποιοί που υποδύονται τους αστροναύτες έχουν τα τέλεια χτενίσματα. Δεν χρειάζεται λακ στο διάστημα, το ακούσατε για πρώτη φορά εδώ στο Έξω απ’ το αυγό.

Έτσι λοιπόν, επιτέλους κατά την τελευταία μέρα της επανδρωμένης αποστολής Apollo 15 στο φεγγάρι (Αύγουστος 1971), ο αστροναύτης David Scott αποφάσισε να ρίξει ένα μεταλλικό σφυρί και ένα πούπουλο, μακριά από τα πόδια του, και έτσι μπροστά στην κάμερα και στα βλέμματα εκατομμυρίων συγκινημένων θεατών επαλήθευσε το πείραμα του Galileo.

Τώρα δείτε το και εσείς! είναι μόνο 47 δευτερόλεπτα
και… σκεφτείτε πως θα νιώθατε αν ήσασταν ο Galileo…

[πηγή: youtube Apollo 15 Proves Galileo Correct, NASA.gov Video]