[00807]

μια συνοπτική ιστορία του θεάτρου σε 8 δεκάλεπτα βίντεο γεμάτα ενδιαφέρουσες πληροφορίες, απεικονίσεις και αποσπάσματα

1 – From Ritual to Theatre
2 – Development of Classical Greek Tragedy
3 – From Satyr Play to Comedy
4 – From Greek to Roman Theater Architecture
5 – The Illusion Illustrated, Teatro Olimpico, Vicenza and Sabbioneta
6 – The Framing of the Illusion
7 – The Arched Spectacle / Teatro Farnese
8 – From Palace to Public House

[πηγή: youtube History of Theatre, History of Theatre]

[00806]

Ο Αίσωπος πληροφορήθηκε κάποτε, ότι κατά την διάρκεια της απουσίας του, κάποιος φίλος του τον ειρωνεύτηκε.

“Αυτό δεν με πειράζει καθόλου!” απάντησε. “Κατά την διάρκεια της απουσίας μου, του επιτρέπω ακόμα και να με σπάζει στο ξύλο.”

[00804]

Ο εικονιζόμενος Σωτήρης Σκάντζικας (1921 – 25 Μαρτίου 1944) ήταν Έλληνας πιλότος (Υποσμηναγός) που πολέμησε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στο Ελληνικό Μέτωπο, στο Αφρικάνικο Μέτωπο και τελικά στη Μάχη της Κρήτης. Όταν το αεροπλάνο του κατέπεσε, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο ναζιστικό στρατόπεδο αιχμαλώτων αεροπόρων Σταλάγκ-Λουφτ ΙΙΙ, που βρίσκεται στη σημερινή Πολωνία. Εκτελέστηκε από την Γκεστάπο επειδή συμμετείχε στην Μεγάλη Απόδραση, η οποία είναι πραγματική ιστορία.

Η ιστορία της Μεγάλης Απόδρασης, την οποία μπορείτε να δείτε στην ταινία The Great Escape (1963) με τους Steve McQueen, Richard Attenborough και άλλους, έχει ως εξής:

Μια μικρή ομάδα αιχμαλώτων βρετανών πιλότων, με αρχηγό τον Roger Bushell, συνέλαβαν ένα φανταστικό σχέδιο απόδρασης από το στρατόπεδο την άνοιξη του 1943. Το σχέδιο στόχο είχε την απελευθέρωση τουλάχιστον 200 αιχμαλώτων. Στο σχέδιο συμμετείχαν 600 αιχμάλωτοι, και είναι πραγματικά εντυπωσιακό, ότι αυτοί οι άνθρωποι οργανώθηκαν, υπό ασφυκτικές συνθήκες παρακολούθησης και κανένας προδότης δεν προέκυψε ανάμεσα τους.

Το σχέδιο περιλάμβανε την μυστική κατασκευή 3 διαφορετικών τούνελ, που ως Βρετανοί , ονόμασαν «Tom, Dick, and Harry». Τα τούνελ έσκαβαν οι πιο πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν από τους αιχμαλώτους, και για να μεταφέρουν το χώμα από τα τούνελ, τα έβαζαν στο εσωτερικό του παντελονιού τους και υπό το βλέμμα των στρατιωτών τα έριχναν σιγά σιγά έξω ( σας θυμίζει κάτι; τον Tim Robbins στην ταινία The Shawshank Redemption; ) Φανταστείτε πόσο δύσκολο ήταν το χειμώνα με το χιόνι να κρύβουν το χώμα. Έβρισκαν και άλλους τρόπους να αφήνουν το χώμα, για τη δουλειά αυτή ήταν υπεύθυνοι 200 αιχμάλωτοι.

Ο λόγος που σκάφτηκαν ταυτόχρονα τρία τούνελ, ήταν όχι μόνο για να αποδράσουν πολλοί, αλλά και αν τυχόν ανακάλυπταν ένα τούνελ οι Γερμανοί, δύσκολα θα φαντάζονταν ότι υπάρχουν άλλα δύο και θα συνέχιζαν έτσι οι αιχμάλωτοι τη δουλειά τους. Τα τούνελ ξεκινούσαν από τις τουαλέτες, τα μαγειρεία, και κάτω από μια θερμάστρα και έφταναν σε βάθος 9 μέτρων κάτω από το έδαφος. Με υλικά που έβρισκαν, πχ από έπιπλα, σταθεροποιούσαν τα τοιχώματα τους, και μέχρι και χειροποίητες αντλίες αέρα έφτιαχναν για να δίνουν αέρα σε αυτούς που έσκαβαν.

Οι ναζί ψυλλιάζονταν ότι κάτι γινόταν, και η δουλειά των αιχμαλώτων γινόταν όλο και πιο δύσκολη και αργή, αλλά δεν κατάφερναν να ανακαλύψουν τα τούνελ.

Όταν, για κακή τύχη των αιχμαλώτων, το στρατόπεδο επεκτάθηκε, εκεί που θα ‘έβγαζε’ το ένα τούνελ, ο Dick, οι οργανωτές το χρησιμοποίησαν για να βάζουν το χώμα από τα άλλα τούνελ, και να βάζουν εκεί πράγματα που θα χρειάζονταν έξω, όπως χάρτες, ρούχα πολιτικά, πλαστά έγγραφα κ.ά.

Η παρακολούθηση των αιχμαλώτων από τους ναζί οδήγησε δυστυχώς κάποια στιγμή στην ανακάλυψη του τούνελ Tom, και οι αιχμάλωτοι συνέχισαν τις εργασίες τους στον Harry λίγους μήνες μετά. Όταν το τούνελ ήταν έτοιμο τον Μάρτιο του 1944, διαλέχτηκαν 100 άτομα που ήξεραν γερμανικά, είχαν εμπειρία στις αποδράσεις και είχαν εξασφαλίσει πειστικά πλαστά έγγραφα, να φύγουν πρώτοι και άλλοι 70, που είχαν δουλέψει περισσότερο στα τούνελ. Οι υπόλοιποι θα έφευγαν μετά αν μπορούσαν.

Ένας λάθος υπολογισμός στο μήκος, το τούνελ δεν ‘έβγαζε’ μέσα στο δάσος έξω από το στρατόπεδο, αλλά στα όρια του, από όπου θα μπορούσαν οι σκοποί να τους δουν, το χιόνι που άφηνε ίχνη, η παγωνιά, μια καθίζηση, δεν επέτρεψε να δραπετεύσουν περισσότεροι από 76 μέσα στη νύχτα. Τον 77ο τον είδανε. Οι υπόλοιποι ξαναντύθηκαν με τις στολές τους και επέστρεψαν στα κρεβάτια τους. Αλλά όλα είχαν χαθεί.

Από τους 76 οι 73 συνελήφθησαν. Εκτελέστηκαν οι περισσότεροι από τους ναζί για εκδίκηση, μεταξύ τους και ο δικός μας Σωτήρης. Οι τρεις που γλίτωσαν, δύο έφτασαν στην Σουηδία, και ένας στην Ισπανία.

[πηγή: youtube The Great Escape (1963) Original Trailer]

[00799]

Με τον όρο «οικολογικό αποτύπωμα» εννοούμε την έκταση παραγωγικής γης, πόσιμου νερού και θάλασσας που είναι απαραίτητα για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών των ανθρώπων σε ενέργεια και νερό, συνυπολογίζοντας τις εκπομπές ρύπων και την έκταση που χρειάζεται για την απόθεση των απορριμμάτων.

Το οικολογικό αποτύπωμα εκφράζει το βαθμό με τον οποίο τα ανθρώπινα είδη καταναλώνουν τους πόρους της Γης σε στρέμματα παραγωγικής γης.

Σύμφωνα με τους τελευταίους υπολογισμούς από το Global Footprint Network (2011), κάθε άνθρωπος χρησιμοποιεί 27 στρέμματα γης, παρότι δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει τα 18 προκειμένου να παραμείνει εντός των ορίων της βιολογικής ικανότητας της Γης.

Βέβαια, τα νούμερα αντιπροσωπεύουν ένα μέσο όρο, που σημαίνει ότι μέσα στο σύνολο αυτό υπάρχουν άνθρωποι που ξεπερνούν κατά πολύ αυτό το ήδη υψηλό νούμερο 27 και άνθρωποι που δεν το ξεπερνούν, άρα το πρόβλημα έχει και μια κοινωνικοοικονομική διάσταση.

Αυτές οι διαφορές συναντώνται εντός χωρών, αλλά κυρίως μεταξύ χωρών.
Χώρες του πρώτου κόσμου με πολύ υψηλά επίπεδα κατανάλωσης δεν μπορούν να συντηρήσουν τον πληθυσμό τους βασιζόμενες στους δικούς τους φυσικούς πόρους, άρα χρησιμοποιούν φυσικούς πόρους από άλλες χώρες. Αν για παράδειγμα, όλος ο κόσμος ζούσε στο επίπεδο της Ευρώπης, έχει υπολογιστεί ότι θα χρειάζονταν 2,6 πλανήτες για να καλύψουν τις ανάγκες.

Το πρόβλημα είναι ότι διαρκώς το πρόβλημα μεγεθύνεται με την αύξηση του πληθυσμού και την αύξηση της κατανάλωσης. Η ανθρωπότητα, σε παγκόσμιο επίπεδο, μετακινήθηκε από την κατανάλωση περίπου του 50% της διαθέσιμης ‘βιοϊκανότητας’ του πλανήτη το 1961, στο 125% το 2001 και συνεχίζει…

Έχει θεσπιστεί και ημέρα Υπέρβασης της Γης (Earth Overshoot Day), μέρα ημερολογιακού έτους που η ανθρωπότητα ξεπερνά την ικανότητα της Γης, από κει και πέρα ζει σε έλλειμμα. Δηλ. αυτά που μπορεί να παράγει η Γη σε ένα χρόνο, εμείς τα καταναλώσαμε για το έτος 2015 στις 13 Αυγούστου. Μετά από αυτήν την ημέρα, μέχρι να κλείσει το έτος, εξαντλούμε το κεφάλαιο, μειώνοντας την ικανότητα του να παράγει την ίδια ποσότητα την επόμενη χρονιά. Άρα την επόμενη χρονιά, με την ίδια και περισσότερη κατανάλωση, θα έχουμε λιγότερη διαθέσιμη παραγωγή και λιγότερο κεφάλαιο.
Αυτό σημαίνει ότι ‘δανειζόμαστε από το μέλλον΄, δηλ στερούμε από τις επόμενες γενιές το δικαίωμα τους να απολαύσουν τα οφέλη της παραγωγής της Γης, μειώνοντας σήμερα το διαθέσιμο κεφάλαιο της για να καλύψουμε τις δικές μας ‘ανάγκες’ [ ανατρέξτε στην ανάρτηση 00754 που μιλήσαμε για Βιώσιμη Ανάπτυξη ].

Ημέρα Υπέρβασης της Γης το 2000 ήταν 1η του Οκτώβρη.
Το 2016, η ημέρα Υπέρβασης της Γης υπολογίζεται ότι θα είναι η Δευτέρα 8 Αυγούστου. Ναι, Δευτέρα.

Περισσότερα για το οικολογικό αποτύπωμα εδώ, εδώ, και εδώ.