[00717]

Πάνε σχεδόν 10 χρόνια από τότε που μια ωραία τύπισσα, η Annie Leonard, έφτιαξε αυτό το πολύ σημαντικό βίντεο για τα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης: Story of Stuff (Ιστορία των Πραγμάτων). Έχει και υπότιτλους.

Αφιερώστε 20 λεπτάκια (20 λεπτά;;;;;;;; σοβαρά;;;;;;;), ναι 20 λεπτά, ειδικά αν δεν έχετε έρθει ποτέ σε επαφή με το όλο ζήτημα των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Το βίντεο είναι πολύ ενημερωτικό, προκαλεί, και μάλιστα λόγω της απήχησής του, ξεκίνησε και μια ολόκληρη σειρά που μπορείτε να βρείτε στο youtube, πχ the story of electronics, the story of bottled water, the story of cosmetics κλπ.

Wiki: In 2014 Annie Leonard became Executive Director of Greenpeace.

[πηγή: youtube Story of Stuff (2007, OFFICIAL Version)]

[00716]

Μια κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός αερολιμένα. Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες, αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα.

Κάθισε σε μια πολυθρόνα, στην αίθουσα VIP του αερολιμένα, για να διαβάσει με ησυχία. Δίπλα από την πολυθρόνα που είχαν μπει τα μπισκότα, ένας νεαρός άνδρας κάθισε, άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει.

Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο νεαρός πήρε κι αυτός άλλο ένα. Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα. Σκέφτηκε:
“Τι νεύρα έχω! Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!”

Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο νεαρός έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα.
Αυτό την εξαγρίωνε αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή.
Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο, σκέφτηκε:
“Ααα… Τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα;”
Τότε, ο νεαρός, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.

Ααα! Αυτό ήταν πάρα πολύ.. Ήταν πολύ πάρα πολύ θυμωμένη τώρα!

Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματά της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης. Όταν κάθισε στο κάθισμά της, μέσα στο αεροπλάνο, έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της, και, προς μεγάλη της έκπληξη, το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί, άθικτο, κλειστό!

Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη! Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος. Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της.

Ο νεαρός είχε μοιραστεί τα μπισκότα του μ’ αυτήν, χωρίς κανένα συναίσθημα θυμού ή πίκρας, ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ’ αυτόν. Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει… ούτε να ζητήσει συγγνώμη.

[00712]

Το ξέρατε ότι άλογο είναι λέξη που κατέληξε να σημαίνει το χαριτωμένο τετράποδο, από μια περίεργη διαδρομή;

Στα αρχαία Ελληνικά το ζώο αναφέρεται ως ίππος.

Ο Αριστοτέλης σε κάποια στιγμή, ίσως κάπως άστοχα, χωρίζει τον άνθρωπο από τα άλλα όντα, τα οποία χαρακτηρίζει ως ‘άλογα’ δηλ. αυτά που στερούνται ‘λόγο’. Βέβαια και πολλοί άνθρωποι στερούνται ‘λόγο’, αλλά του Αριστοτέλη του άρεσε πάρα πολύ να κατηγοριοποιεί. Τρελαινόταν να κατηγοριοποιεί. Και πολλές φορές για να κατηγοριοποιήσεις πρέπει να είσαι κατηγορηματικός. Τι χιούμορ έχουμε εδώ στο Έξω απ’ το Αυγό, τι χιούμορ!

Έχουμε λοιπόν τα άλογα όντα, που είναι τα ζώα, και το ‘έλλογο’ όν, τον άνθρωπο.
Έχουμε και τον ίππο, τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι για μεταφορά και για πόλεμο.

Όμως στη νεότερη Ελλάδα, όπου έχουμε περάσει πλέον στα νέα ελληνικά, στο στράτευμα έχουν δύο ειδών όντα: τους ανθρώπους και τους ίππους. Τα έλλογα και τα άλογα όντα. Φέρτε τα άλογα (εσείς οι λογικοί), απάνω στα άλογα (εσείς οι λογικοί), ε, επικράτησε να αποκαλείται το ον αυτό, άλογο.

Τα εξημερωμένα άλογα εισήχθησαν στην Αμερική από τους Ευρωπαίους εξερευνητές και αποίκους, πιθανότατα με τον τρόπο που μας δείχνει η εικόνα.

[00711]

Μια φορά και ένα καιρό μια γυναίκα φρόντιζε τον κήπο του σπιτιού της, όταν ξαφνικά βλέπει τρεις γριές, φορτωμένες με τις εμπειρίες της ζωής, να την πλησιάζουν.
Παρ’ όλο που δεν τις γνώριζε, τις είπε:
– Δεν σας γνωρίζω, όμως πρέπει να πεινάτε. Περάστε, αν θέλετε, να φάτε κάτι.
– Δεν μπορούμε να έρθουμε όλοι μαζί, της λένε οι τρεις γριές.

Η γυναίκα, έκπληκτη, τις ρωτά γιατί.
Η πρώτη, λοιπόν, από τις τρεις της εξηγεί ξεκινώντας να της συστήνεται:
‘ Είμαι ο Πλούτος ‘, της λέει.
Της συστήνει, μετά, την δεύτερη που είναι η Ευτυχία.
Και, τέλος, την τρίτη που είναι η Αγάπη.

Τώρα, της λένε, πήγαινε μέσα στην οικογένειά σου και διαλέξτε ποιά από τις τρεις μας θα έρθει να φάει μαζί σας.

Η γυναίκα επιστρέφει στο σπίτι και διηγείται στον σύζυγό της αυτά που της είπαν οι γριές.
Ο άντρας ενθουσιάζεται και λέει:
-Τι τυχεροί που είμαστε! Να έρθει ο Πλούτος! Έτσι θα έχουμε όλα όσα επιθυμούμε!
Εκείνη όμως δε συμφωνούσε:
– Και γιατί να μην έχουμε τη χαρά της Ευτυχίας;

Η κόρη τους που άκουγε από μια γωνιά, τότε, τους λέει:
– Δε θα ‘ταν καλύτερα να καλούσαμε την Αγάπη; Το σπίτι μας θα είναι πάντα γεμάτο αγάπη!
– Ας ακούσουμε αυτό που λέει η κόρη μας, λέει ο σύζυγος στη γυναίκα του. Πήγαινε έξω και πες στην Αγάπη να περάσει στο σπιτικό μας.

Η γυναίκα βγαίνει έξω και ρωτά:
– Ποιά από εσάς είναι η Αγάπη; Ας έρθει να δειπνήσει μαζί μας.

Η Αγάπη τότε ξεκινά να προχωρά προς το σπίτι και οι δύο άλλες να την ακολουθούν!

Έκπληκτη η γυναίκα, ρωτά τον Πλούτο και την Ευτυχία:

– Εγώ κάλεσα μόνο την Αγάπη! Γιατί έρχεστε κι εσείς;

Και απαντούν κι οι τρεις γριές μαζί:

– Αν είχες καλέσει τον Πλούτο ή την Ευτυχία, οι άλλες δύο θα έμεναν απέξω. Τώρα όμως που κάλεσες την Αγάπη, όπου πάει η Αγάπη, πάμε κι εμείς μαζί της!