[00176]

«Γραμμή στην άμμο», στα αγγλικά “line in the sand”, είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται για να εκφράσει είτε το όριο πέρα από το οποίο διαλέγουμε να μην προχωρήσουμε περαιτέρω, είτε το όριο πέρα από το οποίο οι συνέπειες είναι μη αναστρέψιμες και ανέλεγκτες.

Πως προέκυψε όμως η έκφραση;

Μεταφερόμαστε στην ύστερη Ελληνιστική εποχή, όπου τα Ελληνιστικά βασίλεια που είχαν φτιαχτεί αρχικά από τους Διαδόχους του Αλεξάνδρου, αρχίζουν να χάνουν σταδιακά τη δύναμη τους, και βρίσκουν δύσκολο να αντιμετωπίσουν την ανερχόμενη υπερδύναμη, την Ρώμη. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους αυτά τα βασίλεια, απέτυχαν και γιατί τελικά επικράτησε η Ρώμη, αλλά ένας από αυτούς τους λόγους είναι ότι οι Ρωμαίοι έδειξαν από νωρίς στον υπόλοιπο κόσμο ότι όταν έλεγαν κάτι το εννοούσαν.

Από την πραγματοποίηση της απειλής “Carthago delenda est” (= Η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί), μέχρι την ιστορία του Ιουλίου Καίσαρα που υποσχέθηκε στους πειρατές που τον είχαν απαγάγει ότι όταν τον απελευθερώσουν θα γυρίσει και θα τους σταυρώσει, πράγμα που έκανε, και χίλιες δύο άλλες παρόμοιες ιστορίες ανάμεσα, όλοι ήξεραν για τους Ρωμαίους ότι …they meant business, και όσοι δεν το ‘ξεραν, αλίμονο τους.

Για αυτό και αρκούσε ο λόγος ενός απεσταλμένου της Ρωμαϊκής Συγκλήτου, χωρίς φρουρά, χωρίς πολλά πανηγύρια, για να μεταφέρουν το μήνυμα τους.

Έτσι λοιπόν το 168 πΧ ο βασιλιάς των Σελευκιδών, Αντίοχος ο Δ’ ο Επιφανής, έκανε μια επίθεση στην Αίγυπτο των Πτολεμαίων, όχι για πρώτη φορά, αλλά σίγουρα με σκοπό αυτή τη φορά να την κατακτήσει. Οι Ρωμαίοι όμως είχαν συμφέρον να διατηρήσουν το βασίλειο των Πτολεμαίων όπως ήταν, ανεξάρτητο μεν, αλλά υποτελές στη δύναμη της Ρώμης. Άλλωστε δεν ήθελαν με τίποτα να σταματήσουν να έρχονται τα καράβια της Αιγύπτου στο λιμάνι της Ρώμης και να αδειάζουν το φτηνό σιτάρι τους, που συντηρούσε τον αυξανόμενο πληθυσμό.

Έτσι λοιπόν όταν ο Αντίοχος οδηγούσε τον στρατό του προς την Αλεξάνδρεια, το δρόμο του σταμάτησε ένας γέρος απεσταλμένος της Ρώμης, ο Γάιος Ποπίλιους Λαένας, ο οποίος του μετέφερε το μήνυμα ότι: «Αν δεν απομακρυνθεί από την Αίγυπτο και την Κύπρο, θα θεωρούνταν εχθρός της Ρώμης». Ο Αντίοχος ο Δ’ ακούγοντας τον απεσταλμένο, του είπε ότι θα γυρίσει και θα συζητήσει με τους συμβούλους το αίτημα της Ρώμης.

Τότε ο απεσταλμένος, χάραξε με το ραβδί του ένα κύκλο στην άμμο γύρω από το βασιλιά και του είπε: «Πριν περάσεις αυτή τη γραμμή στην άμμο, θέλω την απάντηση σου προς τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο». Αυτό σήμαινε ότι αν δεν αποφάσιζε αμέσως να φύγει, θα κηρυσσόταν πόλεμος. Ο Αντίοχος ο Δ’ το σκέφτηκε πολύ και αποφάσισε να εγκαταλείψει. Τότε μόνο ο Ποπίλιους του έδωσε το χέρι του, εν ειρήνη.

[00175]

I do not love you as if you were salt-rose, or topaz,
or the arrow of carnations the fire shoots off.
I love you as certain dark things are to be loved,
in secret, between the shadow and the soul.

I love you as the plant that never blooms
but carries in itself the light of hidden flowers;
thanks to your love a certain solid fragrance,
risen from the earth, lives darkly in my body.

I love you without knowing how, or when, or from where.
I love you straightforwardly, without complexities or pride;
so I love you because I know no other way

than this: where I does not exist, nor you,
so close that your hand on my chest is my hand,
so close that your eyes close as I fall asleep.

 

[00172]

Earthrise” είναι μια διάσημη φωτογραφία της Γης, από τον αστροναύτη William Anders, στις 24 Δεκεμβρίου του 1968, κατά την διάρκεια της αποστολής Apollo 8, που ήταν η πρώτη επανδρωμένη αποστολή που έκανε ένα γύρο γύρω από τη Σελήνη.

Η φωτογραφία αυτή συνέπεσε με την εμφάνιση του διεθνούς περιβαλλοντικού κινήματος και έδωσε ώθηση σε μια νέα καλύτερη συνειδητοποίηση της θέσης μας στον κόσμο, και της σχέση μας με αυτόν.

Tip: Για να μπορέσετε να βρείτε καλύτερα το σπίτι σας, πρέπει να γνωρίζετε ότι στη φωτογραφία, αν η Γη είναι ρολόι, η Ανταρκτική είναι στις 10 η ώρα.